4نشانه ی بدبختی... :: فصل انتظار

فصل انتظار

آخرین نظرات
  • ۲۴ بهمن ۹۵، ۱۰:۴۸ - مهدی
    سپاس

4نشانه ی بدبختی...

پنجشنبه, ۲۷ شهریور ۱۳۹۳، ۱۰:۴۰ ب.ظ


فراموشی گناه موجب بیچارگی انسان می شود و انسان را از عیوب و نقاط ضعف خود غافل می سازد و در نهایت موجب خسارت در دنیا و آخرت خواهد شد.


«علامة الشقاوة اربعه» چهار چیز نشانه بدبختی است:

1.«نسیان الذنوب الماضیه» فراموش کردن گناه

کسی که گناهی را انجام می دهد ولی خیلی راحت، فراموشش می کند، به مرحله ای خواهد رسید، که دیگر گناه برایش عادی می شود!

تازه خداوند در ابتدای آیه 10 از سوره کهف می فرماید: این دسته از افراد ستمکارترین افراد هستند!

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُکِّرَ بِآیاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَ نَسِی مَا قَدَّمَتْ یدَاهُ (الکهف/57)

چه کسی ستمکارتر است از کسی که آیات پروردگارش به او تذکر داده شده، ولی از آن روی گرداند، و آنچه را انجام داده بود، فراموش کرد؟!

اینکه بعضی ها خیلی راحت ادعا می کنند: من که هیچ گناهی ندارم! از همین دسته افراد هستند، و ادعایی رو با تکبّر و غرور مطرح می کنند، که هیچ پیغمبر و امامی مطرح نکرده!

لذا شیطان خیالش از بابت این افراد راحت راحت است. به عبارتی فراموشی گناه موجب بیچارگی انسان می شود و انسان را از عیوب و نقاط ضعف خود غافل می سازد و در نهایت موجب خسارت در دنیا و آخرت خواهد شد.

از امام صادق- علیه السلام- نقل شده است که فرمودند: فراموش کردن و غفلت از معصیت و گناه، از بزرگترین عذاب ها و عقوبت هاى خداوند است در دنیا، و از موثرترین اسباب گرفتارى و سختى است در روز قیامت. و تا بنده مومن اشتغال به طاعت خدا و معرفت عیوب نفسانى خود داشته، و آنچه را که به دین او صدمه و ضرر دارد ترک مى ‏کند؛ پس او از آفات دور و محفوظ بوده، و در دریاى رحمت پروردگار غوطه‏ ور خواهد شد. و چنین شخصى از جواهر حکمت و از لطائف معارف و حقایق استفاده خواهد کرد.

و اگر کسى در انجام وظائف خود غفلت ورزیده و معاصى خود را فراموش کرده، و تمام اعتماد و توجه و اتکاء او به قدرت و قوت و نیروى خود شد، به طور مسلم چنین آدمى رستگار نخواهد بود.( مصباح الشریعة/ ترجمه مصطفوى/ ص: 34)

به امام سجاد (علیه السلام) گفتند خیلى عبادت مى‏‌کنى فرمود: من کجا و على (علیه السلام) کجا، به امام على (علیه السلام) گفتند خیلى عبادت مى‌‏کنى، فرمود: من کجا و رسول الله (صل الله علیه و آله و سلم) کجا...

2.به رخ کشیدن خوبی ها

«ذکر الحسنات» خوبی‌هایت را به رخ دیگران بکشی. اینها عامل بدبختی است.

یکی از جایگاه هایی که امکان بروز این رفتار وجود دارد، خانواده و بین زوجین می باشد.

بکوشید همیشه و در همه حال همسر خود را انسانی با استعداد و سرشار از عقل و شعور بدانید. بارها دیده شده است که وقتی زن یا شوهر مدرکی می گیرند، دایم به رخ همدیگر می کشند که من هوش و استعداد خوبی دارم، در دانشگاه قبول شده ام و غیره. اگر چنین اتفاقی افتاده.

 چنانچه بگویید: "تو استعداد و هوش خوبی داری و لیاقت درس و دانشگاه را هم داشته ای." و همسرتان در مقابل بگویید:  "این تو بودی که باعث شدی من موفق شوم"

یک ارتباط عاطفی منطقی بسیار خوبی بین شما برقرار خواهد شد. ولی تصور کنید مردی در دانشگاه قبول شده بگوید:

"قبولی دانشگاه هوش و استعداد می خواهد و این منم که می توانم  و تو چنین استعداد و هوشی نداری".

 

توجه توجه:

این به رخ کشیدن خوبی ها آنگاه مذمت شده که من از خودم تعریف کنم و خوبی های خودم را به رخ دیگران بکشم اما در همین خانواده و رابطه زن و شوهر یکی از شکرهای عملی که باید بین زوجین وجود داشته باشد و اثرات مثبتی دارد این است که صفات خوب و خوبی های همسرمان را نادیده نگیریم و دائم بدی های او را به رخ نکشیم.

به رخ کشیدن خوبی ها دو اثر مثبت دارد: یکی روی خود من اثر دارد و دیگر روی همسرم اثر دارد که متوجه می شود من خوبی های او را حس می کنم.  

 

3. در امور دین به پایین دست خود نگاه کردن

«نظره فی الدین إلى من هو دونه‏» (مجموعه ورام/ ج1/ ص169) در امور دینی به پایین دستت نگاه کنی این عامل بدبختی است، رشد نمی‌کنی. من وقتی به شما می‌گویم: چرا فوق دیپلم داری؟ می‌گویی: فلانی سیکل هم ندارد، فوق دیپلم می‌مانید. ولی اگر گفتید: دکترا، رشد می‌کند. حداقل ارشد می‌گیرد.

پس در کمالات به بالاتر از خودت نگاه کن تا الگو بگیرى. به امام سجاد (علیه السلام) گفتند خیلى عبادت مى‏‌کنى فرمود: من کجا و امام على (علیه السلام) کجا، به على (علیه السلام) گفتند خیلى عبادت مى‌‏کنى، فرمود: من کجا و رسول الله (صل الله علیه و آله و سلم) کجا؟ 

و اینکه در دعای کمیل می‌خوانیم: «حتى أسرح إلیک فى میادین السابقین» یعنى خدایا من مى‌‏خواهم در میدان سبقت بگیریم منتهى نه سبقت در خانه و ماشین سبقت در کمالات!!

به دوستی می گوییم چرا انقدر در کار و کاسبی دروغ می گویی؟ می گوید: برو ببین دارن چه دزدی هایی می کنند، این دروغ کوچک در برابر آنها چیزی نیست!

می گوییم چرا گران فروشی می کنی؟! می گوید چرا به من گیر می دهید بروید جلوی اختلاس های میلیاردی را بگیرید!

بله یکی از بدبختی ها همین است که در امور دینی به پایین تر از خود نگاه می کنیم و مطمئن باشیم که اگر این گونه شدیم نتیجه اش جز نابودی و تباهی چیزی نخواهد بود.

 

4. در مادیات به بالاتر از خود نگاه کردن

«نظره فی الدنیا الی من هو فوقه» آدم در امور دنیا به بالا دست نگاه کند احساس ضعف و شقاوت می‌کند. در حقیقت به خاطر اینکه انسان دچار رذیله اخلاقی چشم و هم چشمی که آفتی در زندگی انسان است و ریشه بسیاری از مشکلات و گاها طلاق‌ها، نشود و به خاطر اینکه انسان قدر نعمت‌هایی که خداوند به او داده است را بداند، در اسلام توصیه شده که در مسائل مادی به پایین تر از خود نگاه کن.

این توصیه و دستور تربیتی اگر در مسائل و امور مادی عملی شود، خیلی از معضلات حل می شود و آرامش درونی و تسکین قلبی به انسان می دهد. و طبیعی است اگر در مسائل مادی ما به بالاتر از خود نگاه کنیم، چنین دستاوردی نصیب انسان نخواهد گشت.

در بیانی حق تعالی به حضرت عیسی علیه السلام می‌فرماید:

«یا عیسى، أذلّ إلیّ قلبک بالخشیة، و انظر إلى من هو دونک، و لا تنظر إلى من هو فوقک، و اعلم أنّ رأس کلّ خطیئة أو ذنب هو حبّ الدنیا، فلا تحبّها فإنّی لا أحبّها »،[ الجواهر السنیة- کلیات حدیث قدسى، ص207، الباب العاشر فیما ورد فی شأن عیسى علیه السلام]


به رخ کشیدن خوبی ها دو اثر مثبت دارد: یکی روی خود من اثر دارد و دیگر روی همسرم اثر دارد که متوجه می شود من خوبی های او را حس می کنم

«اى عیسى، قلب خود را با خوف و وحشت در مقابل من ذلیل کن، و به اشخاصى که از تو پایین‏تر هستند نگاه کن نه به اشخاص بالاتر از خودت. بدان که ریشه هر خطا و گناه، دوست داشتن دنیاست. پس دنیا را دوست مدار، چون من آن را دوست نمى‏‌دارم».

امام صادق عَلَیهِ السَّلام آثار این شیوه را چنین تبیین فرموده اند:

« و إیَّاکُم أن تَمُدُّوا أطرَافَکُم إلَی فی أیدِی أبنَاءِ الدُّنیا؛ فَمَن مَدَّ طرفَهُ إلَی ذلک، طَالَ حَزَنُهُ، وَ لَم یُشفَ غیظُهُ، وَ استَصغَرَ نِعمَهَ اللهِ عِندَهُ، فَیَقِلُّ شَکرُهُ للهِ، وانظُر إلی مَن هُوَ دُونَکَ فَتَکُونَ لأنعُمِ اللهِ شَاکِراً، وَ لِمَزیدهِ مستوجِباً، وَ لِجُودِهِ سَاکِناً»،[ مستدرک الوسائل، ج 8، ح 9595 و ج 12، ح 14167]؛

« و برحذر باشید از این که به آنچه در دست دنیادوستان است چشم بدوزید که هر کس به آن چشم بدوزد اندوهش طولانی شود و خشمش فرو ننشیند و نعمت خدا در نزد او کوچک شود و در نتیجه، شکرگزاری او نسبت به خدا کم شود و به آن کس که پایین تر از شماست بنگرید تا شکرگزار نعمت های خدا، سزاوار زیاد شدن نعمت ها و برخوردار همیشگی جود و بخشش خداوند شوید.»

به تعبیر جناب سعدی:

«هرگز از دور ننالیدم و روی از گردش آسمان در هم نکشیدم، مگر وقتی که پایم برهنه بود و استطاعت پای پوشی نداشتم تا به جامع کوفه درآمدم دلتنگ، یکی را دیدم که پای نداشت! سپاس نعمت حق به جای آوردم و بر بی کفشی صبر کردم.»



منابع:

سایت زندگی شیرین می شود

پرسمان

اسک دین

برنامه گلبرگ

نظرات

(۰)

نظرات شما
متاسفانه به علت عملیات بروزرسانی، موقتا امکان ارسال نظر و نظرسنجی مطالب غیر فعال می باشد.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
کانال آپارات
يا من لا يفد الوافدون علي اکرم منه و لا يجد القاصدون ارحم منه
إلهی، آن که تو را دوست دارد، چگونه با خَلقت مهربان نیست؟